เเนะนำบทความ War of Authentcity

บทความ War of Authentcity : Religious Competition among Indonesian Buddhists พูดถึงการเเข่งขันกันเผยแผ่ศาสนา/หาสาวกของชาวพุทธในอินโดนีเซีย 3 กลุ่ม คือ

1. กลุ่มสังฆเถรวาทอินโดฯ ที่เชื่อมโยงกับธรรมยุตวัดบวรนิเวศวิหาร อ้างความเป็นเถรวาทที่จริงเเท้ ผ่านการยึดคัมภีร์ไตรปิฎกบาลี จัดงานสาธยายพระไตรปิฎกตามแบบอินเดีย เเละบอกว่าชาวพุทธองค์กรอื่นๆ ไม่ค่อยให้ความสัมคัญกับการสอนธรรมะที่ถูกต้อง

2. กลุ่มพระธรรมทูตไทย ที่ไม่ได้มีชื่อเสียงเรื่องการศึกษาคัมภีร์และสอนตามพระไตรปิฎก เเต่เด่นในเเง่ที่มีภาพลักษณ์พระป่าสายปฏิบัติ นอกจากจะพิมพ์หนังสือประวัติครูอาจารย์และนิมนต์ท่านไปเทศน์เเล้ว ยังจัดโครงการเดินธุดงค์จากไทย-มาเลย์-สิงคโปร์-อินโดฯ ด้วย ซึ่งช่วยให้ภาพของพระนักปฏิบัติที่สมาธิสูง เดินทางไกลอย่างมีสติได้อย่างไม่เหน็ดเหนื่อย

3. กลุ่มพุทธยาน ที่ถูกโจมตีมาตลอดว่าปฏิบัติข้ามสาย (เช่น เป็นเถรวาทเเค่สวดมนต์ใช้เครื่องดนตรีเเบบมหายาน) ปรับตัวมากเกินไปจนสูญเสียความเป็นพุทธ ฯลฯ ได้ใช้จุดอ่อนนั้นมาเป็นตัวโปรโมทตนเอง ว่าชาวพุทธสมัยใหม่ควรเปิดรับความหลากหลาย เเก่นคำสอนต้องรักษาไว้ เเต่พิธีกรรมเป็นเพียงเปลือก เครื่องมือ หรือวัฒนธรรมที่ต้องปรับให้สอดคล้องกับบริบท การอ้างเช่นนี้ช่วยให้พวกเขารักษาสาวกจำนวนมากไว้ได้

บทความนี้เสนอว่า พิธีกรรมที่เราเห็น เช่น ชาวสังฆเถรวาทจัดสาธยายพระไตรปิฎกในวันอาสาฬหบูชา (รักษาปริยัติ) พระไทยจัดเดินธุดงค์กลางเมืองช่วงวิสาขบูชา (รักษาปฏิบัติ) เเละชาวพุทธยานจัดมาฆบูชาเพื่อโปรโมทพหุนิยมทางศาสนา .. ไม่ใช่เเค่กิจกรรมธรรมดาๆ เเต่เป็นการเเย่งชิงพื้นที่ในการเข้าถึงบรมพุทโธ เเละใช้จุดแข็งของตนเองในการหาสาวก 

อ่านบทความเต็มจาก

https://tinyurl.com/yeb8hatt